Terug thuis!

De 14de editie van onze skireis is voorbij. Toch enigzins onwennig om de draad na twee jaar weer op te pakken. De eerste dag zijn we nogal vroeg aangekomen in Fiesch maar voor de rest verliep alles vlot. Voor 10u stond iedereen op de piste! Rudi vertelde bij de 28 beginners, met bijhorende gebaren, zijn klassieke verhaal van ‘de koe’. De andere skigroepen werden heringedeeld. Je kon hier en daar toch de nervositeit bij de deelnemers voelen. Er werd uiteindelijk meer veranderd aan de originele groepen dan tijdens eerdere edities. Waarschijnlijk zitten corona en het niet altijd even nauwkeurig opgeven van het aantal skiweken hier voor iets tussen. ’s Avonds was iedereen erg moe van de busreis en de eerste skidag. Het slapengaan ging hierdoor vlot. Na een tiental minuten waren alle deelnemers in dromenland. 

Maandag de eerste les van de Zwitserse skischool. De Zwitserse monitoren waren, zoals wel vaker, onder de indruk van het skiniveau van onze leerlingen. Dit komt ongetwijfeld doordat we de maximale tijd proberen door te brengen op de piste. Elke avond beleefden we een fijne avondactiviteit met enthousiaste deelnemers. Doorheen de week was het weer wisselvallig en hebben we alle seizoenen beleefd, met op het einde van de week: ‘Mist en teveel wind’! Hierdoor kon zelfs het skispel niet doorgaan. Erg spijtig want voor ons als begeleider, en ook voor de deelnemers, is dit een magisch moment waarop we hen meer verantwoordelijkheid geven en een beetje loslaten. Ze tonen ons tijdens het skispel, in samengestelde groepen van beginner tot gevorderde, zonder begeleider, wat ze die week geleerd hebben. Dan maar een dorpsversie uit onze mouw geschud. Helaas niet met diezelfde magie. De laatste dag evolueerde het weer nog verder in ons nadeel en waren er slechts enkele kleinere liften open met weinig skiën tot gevolg. Spijtig om een fantastische week op deze manier te moeten afsluiten. 

Zondag zijn wij om 8u30 aangekomen op parking Bodart. Allemaal erg moe van een intense ervaring. Het stemt ons elke keer opnieuw gelukkig om te zien hoe de deelnemers deze reis beleven. We hebben samen genoten van de prachtige omgeving, het vele skiën, de sneeuw, de zon (of niet), toffe avondactiviteiten, een enthousiaste groep deelnemers en nog zoveel meer. Hopelijk vond iedereen het super! Via deze weg willen wij volgende personen nogmaals bedanken: de deelnemers, de ouders, alle mensen die mee geholpen hebben aan de organisatie van de reis, de wafelverkoop, de carwash (gaat nog door op za. 23 april), … Bij deze, dankjewel!

Het skiteam

Sofie, Loes, Tess, Flup, Pieterjan, Renaud, Tom, Hans, Phil, Rudi en Erwin

En tot slot zeer veel bewondering voor de groep vrienden (begeleiders) die dit alles mogelijk hebben gemaakt! De onderstaande foto zegt genoeg. Deze groep was voor de 14de editie om uiteenlopende redenen een beetje moeilijker samen te stellen dan anders. Vele vaste krachten werden vervangen door nieuwe. Iets meer werk maar een vergelijkbaar resultaat als gevolg. We werden opnieuw vaak aangesproken door de plaatselijke bevolking (mensen van de skiwinkels, de Zwitserse skischool, de jeugdherberg,…) om ons te melden dat ze de leerlingen van het Sint-Pieterscollege een erg aangename groep vonden. ‘De beste groep van het seizoen!’. Dit is voor een groot deel te danken aan een groep begeleiders die samen hard werken van ‘s ochtends tot ’s avonds (geen uur tijd per dag voor zichzelf) en dit zeven dagen lang, soms op de meest drukke momenten, op maat voor deelnemers met extra zorg, af en toe ook voor een minder enthousiaste deelnemer. En dit steeds met enorme (belangeloze) inzet, veel geduld, sportiviteit, samenwerking, inlevingsvermogen, creativiteit,… Er wordt soms erg veel van jullie verwacht en elke keer opnieuw slagen jullie erin om dit waar te maken! Om op de vraag van een leerling te antwoorden: ‘Verdienen jullie hier iets mee?’, hoop ik dat jullie van iedereen, die op één of andere manier te maken heeft met onze skireis, eindeloos respect, waardering en dankbaarheid krijgen.

Dankjewel! Nu dus ‘afkicken’ en genieten van een week en een dag welverdiende rust.

Erwin