Terug thuis!

De 13de editie van onze skireis is voorbij. De eerste dagwaren we prima gestart. Om 10u10 stond iedereen op de piste. De skigroepen werden ingedeeld. Alles verliep vlot. ’s Avonds keerde ons geluk… Torben viel tijdens zijn laatste afdaling (20m voor de jeugdherberg, aan lage snelheid) op zijn linkerschouder. Eerst leek het mee te vallen maar de dag nadien kon de dokter een gebroken sleutelbeen vaststellen op de foto. Het was geen harde val maar het sleutelbeen was waarschijnlijk verzwakt van een eerdere breuk. Nadien had Aya een probleempje met haar enkel, botste Michiel met zijn snijtand tegen de helm van (zijn liefje) Emilia, viel Hanne ’s ochtends met haar hoofd op de harde sneeuw, brak ook Mathijs zijn schouder en de laatste dag werd Astrid (splinternieuwe begeleidster) door een Zwitser omver geskied en brak haar pols. Dit alles veroorzaakt werk en stress bovenop een al zeer drukke organisatie. Naar de dokter, het ziekenhuis (met overnachting), de apotheek, bellen naar de verzekering, de ouders, … Op zo’n moment wordt boven op de berg logeren snel een nadeel. Het was een editie met te veel ongelukken. We doen als begeleiders nochtans steeds ons uiterste best op het vlak van veiligheid. Wel erg fijn om te ervaren dat,wanneer het moeilijk loopt, alle begeleiders voor elkaar en de groep zorgen. Een dikke pluim voor hun om er uiteindelijk voor te zorgen dat alles, mits soms moeilijke omstandigheden, zo goed mogelijk verlopen is! Zondag zijn wij om 8u30 aangekomen op parking Bodart. Allemaal erg moe van een intense ervaring. Het stemt ons elke keer opnieuw gelukkig om te zien hoe de deelnemers deze reis beleven. We hebben samen genoten van de prachtige omgeving, het vele skiën of snowboarden, de sneeuw, de zon, toffe avondactiviteiten, het skispel, een enthousiaste groep deelnemers en nog zoveel meer. Hopelijk vond iedereen het super! Via deze weg willen wij volgende personen nogmaals bedanken: de deelnemers, de ouders, alle mensen die mee geholpen hebben aan de organisatie van de reis, de wafelverkoop, de spaghettiavond, de carwash (gaat nog door op za. 27 april), … Bij deze, dankjewel!

Het skiteam

Heleen, Sofie, Loes, Astrid, Gert, Pieterjan, Yannick, Nicolas, Niels, Rudi en Erwin

En tot slot zeer veel bewondering voor de groep trouwe vrienden (begeleiders) die dit alles mogelijk hebben gemaakt! We werden opnieuw vaak aangesproken door de plaatselijke bevolking (skiwinkels, skischool,monitoren van de Zwitserse skischool, personeel van de jeugdherberg,…) om ons te melden dat ze de leerlingen van het Sint-Pieterscollege een erg aangename groep vonden. “De beste groep van het seizoen.”: op deze manier worden we regelmatig aangesproken. Dit is voor een groot deel te danken aan een groep begeleiders die samen hard werken van ‘s ochtends tot ’s avonds (geen uur tijd per dag voor zichzelf) en dit zeven dagen lang, soms op de meest drukke momenten, op maat voor deelnemers met een allergie of handicap, af en toe ook voor een minder enthousiaste deelnemer, enorme (belangeloze) inzet, veel geduld, sportiviteit, samenwerking, inlevingsvermogen, creativiteit, … Er wordt soms erg veel van jullie verwacht en elke keer opnieuw slagen jullie erin om dit waar te maken! Ik hoop dat iedereen, die op één of andere manier te maken heeft met onze skireis, deze waardering deelt.

Dankjewel! Nu “afkicken” en genieten van een week en een dag welverdiende rust.

Erwin